85040_132[1]
وقتی به نوقند میروید اولین چایی که میخورید یا یه لیوان چایی که میدی دست کسی میپرسه آب شوره یا شیرین ، به هرکی آب تعارف کنی میپرسه آب شوره یا آب شیرین!
بله ، آب شور ، آب شیرین … مسئله این است.
اما چیزی که میخوام بگم اینه ، انصافا هیچ تفاوتی بین آب نوقند و آب لوله کشی جدید در اون حدی که بهش بگیم آب شیرین و به آب لوله کشی جدید بگیم آب شور وجود نداره
بیاید حداقل در این مورد شکرگزار باشیم ، شکر اینکه آب از هرجا هست ، هست . بهتر نیست خوشبین باشیم به اینکه علاوه بر قناتهای روان نوقند ، جمال ، نوقندشیک (و البته چشمه عزیزمان) آب آشامیدنی دیگری هم به روستا اضافه شده!؟
اگر روزی محتاج همین آب هم شدیم اونوقت خرابه ،
اگر از روی علاقه میخوایم با آب نوقند چایی یا آب بخوریم خوبه ولی وقتی بگیم این آب شوره و اون شیرین چیزی جز ناشکری نیست.

چیزی که این روزها در ذهن همه افتاده یه تلقین بیش نیست که مشکلات زیادی هم برای روستا به وجود آورده
از جمله ماشین های متعدد و تانکرهای آبی که پشت سر هم از نوقند آب میبرن به روستاهای دیگه .
صرف نظر ازینکه کار اونها درسته یا نه به این فکر کنیم که اگر روزی محتاج آب شدیم و لازم بود از جایی دور و اونم با منت آب بیاریم چقدر سخته .
بیاید به این آب لوله کشی جدید ، این مایه حیات نگیم آب شور ،
بیاید ازین ناشکری کردن ها فاصله بگیریم ،
بیاید شکرگزار باشیم .

پایان سخن با آیه ۱۵۲ سوره بقره :
«فَاذْكُرُونىِ أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُواْ لىِ وَ لَا تَكْفُرُون»، به ياد من باشيد تا به ياد شما باشم و مرا سپاس گوييد و ناسپاسي نكنيد .